I like this song.And u? ;)
ေက်ာင္းသားဘ၀
လူမ်ိဳးတုိင္းဟာ မိမိတုိင္းၿပည္ နဲ႔ မိမိတုိ႔ရဲ႔ သမုိင္းကုိ အတတ္နုိင္ဆုံးသိထားသင္႔ေပသည္...ထုိ႔အတူ အၿခားေသာ ယဥ္ေက်းမွုမ်ား ရုိးရာဓေလ႔မ်ားကုိလည္း စာအုပ္ထဲတြင္ပဲေလ႔လာဖတ္ရွုမွုမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ အၿပင္ေလာကမွာပါ ေလ႔လာသင္႔ေပသည္...ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မူလတန္း မွ အထက္တန္းေက်ာင္းထိ စာသင္စဥ္မွာ ေက်ာင္းနဲ႔ အိမ္က လြဲၿပီး အၿခားေသာ ၿပင္ပ ေနရာမ်ားကုိ သြားေရာက္မွု နည္းပါးခဲ႔ေလသည္...ေက်ာင္းမွာ စာစီစာကုံးေရးတဲ႔အခါမွာ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကုိ မိမိတုိ႔ဖတ္ရွုခဲ႔ေသာ စာအုပ္မ်ားနဲ႔ ၾကားဖူးနား၀ရွိေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားနဲ႔ေပါင္းစပ္ၿပီး ေရးခဲ႔ေသာစာမ်ားက အေရတြက္မ်ားခဲ႔တယ္...မိမိကုိယ္တုိင္ ေတြ႔ၾကဳံခဲေသာ ၿဖစ္ရပ္မ်ားနဲ႔ ဖတ္ရွုခဲ႔ေသာ စာအုပ္မ်ားထဲက ဖတ္မွတ္ခဲ႔ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားနဲ႔ဟာ ကြာၿခားၿပီး စိတ္၀င္စားမွုေတြဟာလည္းမတူေပ...စာစီစာကုံး တစ္ခုကုိဖတ္လုိက္တဲ႔အခါမွာ စာအုပ္ထဲကအေၾကာင္းအရာေတြလား သုိ႔မဟုတ္ မိမိကုိယ္တုိင္ေလ႔လာလုိ႔ရခဲ႔တဲ႔အေတြ႔အၾကဳံေတြလားဆုိတာ စာစစ္တဲ႔ဆရာမ်ားက ခြဲၿခားသိၾကေပသည္...ထုိနွစ္ခုကုိ ခြဲၿခားၿပီး အမွတ္ေပးမွုေတြဟာလည္း ကြာၿခားသြားလိမ္႔မယ္လို႔ထင္ပါတယ္...မိမိကုိယ္တုိင္ေလ႔လာလို႔ရတဲ႔ရရွိလာတဲ႔အေတြ႔အၾကဳံမ်ားနဲ႔ေရးသားေသာ စာမ်ားကုိပုိၿပီးေတာ႔ နွစ္သက္မယ္ထင္ပါတယ္...ၿမန္မာစာစီစာကုံး ဆုရေက်ာင္းသားမ်ားရဲ႔ စာေတြကုိဖတ္ၾကည္႔ရင္ အမ်ားစုဟာ မိမိတုိ႔ရဲ႔ကုိယ္ပုိင္အေတြ႔ၾကဳံေလးမ်ားနဲ႔ စာဖတ္သူစိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္းေအာင္ ေရးစပ္သီကုံးထားနုိင္ေသာေၾကာင္႔ ဆုရရွိတယ္လုိ႔ယူဆပါတယ္...အဂၤလိပ္စာမွာလည္း Essay လိုမ်ိဳးေတြလည္း ၿမန္မာစာစီစာကုံးလုိပဲ မိမိတုိ႔ရဲ႔ အေတြ႔ၾကဳံေလးမ်ားနဲ႔ေရးသားရင္ ပုိေကာင္းမွာပါ...ဒီလိုေတြအေတြ႔ၾကဳံရဖုိ႔ဆိုတာကုိလည္း မိဘေတြအေနနဲ႔ကလည္း မိမိတုိ႔ရဲသားသမီးမ်ားကုိ သင္႔တင္႔ေလွ်ာက္ပတ္တဲ႔ လြတ္လပ္မွုနဲ႔ေလ႔လာခြင္႔ေတြကုိေပးသင္႔လုပ္ေဆာင္ခုိင္းသင္႔ပါတယ္...ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တုန္းကေရာ ယခုခ်ိန္ထိ ရွိေန က်င္႔သုံးမယ္ထင္ပါတယ္ ဘာလည္းဆုိေတာ႔ အဂၤလိပ္ Essay လိုမ်ိဳးကုိ က်က္ၿပီးေၿဖတဲ႔ေက်ာင္းသားေတြလည္း ရွိေနအုံးမွာပဲ...အဓိက ကေတာ႔ အဂၤလိပ္စာ အားနည္းတဲ႔ ေက်ာင္းသားမ်ားသာ ထုိသုိ႔က်က္မွတ္လုပ္ေဆာင္တာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္...ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္လည္း အလယ္တန္းေက်ာင္းထိ အဲဒီလုိလုပ္ခဲ႔ပါတယ္...က်ဴရွင္လည္းမတတ္ခဲ႔ ေက်ာင္းမွာကလည္း ေရးပုံေရးနည္းအေသးစိတ္ကုိ သင္ၿပမွုမရွိခဲ႔ေပ...ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိ သင္တဲ႔ အဂၤလိပ္ဆရာမတစ္ေယာက္ဆုိရင္ ေက်ာင္းမွာသင္တဲ႔ပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ က်ဴရွင္မွာသင္တဲ႔ပုံစံေတြကကြာဟလြန္းပါတယ္...ေက်ာင္းမွာဆုိရင္ တာ၀န္အရပုံစံမ်ိဳးနဲ႔သာ သင္ေပးၿပီး က်ဴရွင္မွာဆုိရင္ အေသးစိတ္ေသခ်ာရွင္းလင္းၿပသတာကိုေတြ႔ရပါတယ္...ေနာက္ၿပီး က်ဴရွင္တတ္တဲ႔ေက်ာင္းသားမ်ားကုိလည္း ပုိၿပီးေတာ႔ အေလးေပးတာလည္းေတြ႔ရပါတယ္...ကၽြန္ေတာ္က က်ဴရွင္မတတ္ပါဘူး...ေက်ာင္းသင္ခန္းစာခ်ိန္ေရာက္ရင္ ဆရာမဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားခ်င္းအတူတူၿဖစ္ေပမယ္႔ သူ႔ရဲ႔က်ဴရွင္မွာတတ္တဲ႔ ေက်ာင္းသားမ်ားကုိ ပုိၿပီးေတာ႔ ပြဲထုတ္ၾကြား၀ါတာေလးေတြလည္းေတြ႔ရပါတယ္...က်ဴရွင္မွာသင္တဲ႔စာမ်ားကုိ အတန္းထဲတြင္ေမးေလ႔ရွိပါတယ္...အဲဒီလိုေမးတဲ႔အခါမွာ က်ဴရွင္မတတ္တဲ႔ေက်ာင္းသားက မသိရင္ သူ႔ရဲ႔က်ဴရွင္ေက်ာင္းသားမ်ားကုိ ေခၚယူၾကြား၀ါးၿပီးေၿဖခုိင္းေလ႔ရွိပါတယ္...က်ဴရွင္တတ္တဲ႔ေက်ာင္းသားမ်ားက အဲဒီသင္ခန္းစာေတြကုိ ၾကိဳၿပီးေတာ႔သိေနၿပီသားေလ အဲဒီေတာ႔ သိတာေပါ႔...ဘာေၾကာင္႔ ဆရာမက က်ဴရွင္မွာသင္တဲ႔စာေတြမ်ိဳးလို ေက်ာင္းစာသင္ခန္းမွာ မသင္ေပးနုိင္တာလည္းဆုိတာေတာ႔ မေတြးတတ္ေတာ႔ပါဘူး...အတူတူသင္ခဲ႔တဲ႔ေက်ာင္းသားခ်င္းတူေပမယ္႔ တတ္ေၿမာက္မွုၾကေတာ႔ မတူပါဘူး..ေနာက္ဆုံးအေတြးအေခၚအကအစ တစ္နည္းေၿပာရရင္ ၿဖတ္လမ္းနည္းမ်ားကုိလည္း က်ဴရွင္တတ္သူနဲ႔ မတတ္သူက ကြာၿခားပါတယ္...သင္ခန္းစာအၿပင္ပမွာလည္း က်ဴရွင္ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားနဲ႔ပဲရင္းနွီးစြာဆက္ဆံသြားလာေနၿပီး က်ဴရွင္မတတ္တဲ႔ေက်ာင္းသားမ်ားနဲ႔ေတာ႔ တစ္စိမ္းတစ္ရံလိုပဲေနတာေတြေတြ႔ရတယ္...ကၽြန္ေတာ္သိခဲ႔တဲ႔ ဆရာ ဆိုတာ ေက်ာသားရင္သားမခြဲၿခားပဲ နာသုံးနာ နာေလးနာနဲ႔သင္ေပးတဲ႔သူေတြလို႔ပဲၾကားဖူးခဲ႔တာပါ...အခုလို ၿမင္ေတြ႔ၾကဳံေတြ႔ရေတာ႔ စိတ္မေကာင္းမိပါဘူး...ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္က မိမိကုိယ္သင္ေပးခဲ႔တဲ႔ ဆရာ/မ မ်ားကုိ ဘယ္တုန္းကမွမၿပစ္မွားမိခဲ႔ပါဘူး...ဘာေၾကာင္႔ ဒီလုိခြဲၿခားဆက္ဆံတာလည္းဆုိတာပဲ ေတြးေနမိတယ္...ဒီလုိဆရာမ်ိဳးနဲ႔ေတြ႔ဆုံၿပီးလုိ႔ အထက္တန္းမွာလည္း အၿခားေသာေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာလည္း ဒီလုိမ်ိဳးဆရာမတစ္ေယာက္ကုိေတြ႔ဖူးပါတယ္...အဲဒီဆရာမကလည္း ကၽြန္ေတာ္ ပထမဆုံးေတြ႔ခဲ႔တဲ႔ အလယ္တန္းေက်ာင္းက ဆရာမလုိပါပဲ...သူကေတာ႔ Bio သင္တဲ႔သူပါ...က်ဴရွင္မွာသင္တဲ႔ ေက်ာင္းသားနဲ႔ က်ဴရွင္မတတ္တဲ႔ ေက်ာင္းသားမ်ားကုိ သင္ၾကားဆက္ဆံမွုက မတူပါဘူး...၁၀ တန္းနွစ္လယ္ေလာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ဆီကုိ က်ဴရွင္တတ္ဖူးပါတယ္...က်ဴရွင္မွာသင္တဲ႔ပုံစံနဲ႔ ေက်ာင္းစာသင္ခန္းမွာ သင္တဲ႔ပုံစံက အေတာ္ကြာလြန္းတာေတြလည္းေတြ႔ရပါတယ္...အထက္မွာေၿပာခဲ႔သလုိပဲ ဘာေၾကာင္႔ ဆရာေတြက က်ဴရွင္မွာလုိ ေက်ာင္းမွာမသင္ၿပနုိင္တာလည္းဆုိတာကုိ အၿမဲစဥ္းစားေနမိတယ္... ေက်ာင္းမွာက စာအုပ္ၾကီးထဲကသင္ခန္းစာေတြကုိပဲသင္ၿပီး စာေမးပြဲမွာ ေမးတဲ႔ပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ ဘယ္လိုေလ႔လာမွုမ်ိဳးလုပ္ရမယ္ဆုိတာေတြကုိ အေသးစိတ္မေၿပာၿပပါဘူး...လူမ်ားလို႔မသင္နုိင္တာလည္းမၿဖစ္နုိင္ပါဘူး...စာေမးပြဲမွာ ဘယ္လိုလုပ္ရမယ္႔ပုံစံေတြ ေလ႔က်င္႔မွုမ်ိဳးကုိ က်ဴရွင္တြင္သာေလ႔က်င္ေပးေနတာပဲေတြ႔ေနရတယ္...ဒါေၾကာင္႔ ေနာက္ဆုံးမွာ ေက်ာင္းသားမ်ားဟာ က်ဴရွင္နဲ႔ ေက်ာင္းနဲ႔ကြာဟလာတာကုိသိၿပီး မၿဖစ္မေန က်ဴရွင္တတ္ၾကရပါေတာ႔တယ္...သုိ႔ေပမယ္႔လည္း က်ဴရွင္စာရိတ္ေတြက အရမ္းမ်ားပါတယ္...က်ဴရွင္မတတ္နုိင္တဲ႔ ေက်ာင္းသားမ်ားဟာ သက္ဆုိင္ရာ ဘာသာရပ္အလုိက္ အထူးထုတ္လိုမ်ိဳးကုိသာအားကုိးၿပီး ေၿဖခဲ႔တာမ်ားပါတယ္...ယခုအခ်ိန္ဟာ က်ဴရွင္သင္မွ ေခတ္မွီမယ္႔သေဘာၿဖစ္ေနတယ္...က်ဴရွင္သင္မွ စာတတ္မယ္ သိမယ္ နားလည္မယ္ဆုိတဲ႔ပုံစံမ်ိဳးၿဖစ္ေနၾကတယ္...မေၿပလည္ မတတ္နုိင္တဲ႔ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ေတာ႔ က်ဴရွင္ဆုိတာၾကီးက ေခါင္းခဲစရာၾကီးပါပဲ...ဒါ႔အၿပင္ ဆရာ/မ ေတြရဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြအေပၚမွာ ဆက္ဆံမွုေတြဟာလည္းခြဲၿခားဆက္ဆံမွုေတြဟာလည္းရွိေနေတာ႔က်ဴရွင္မသင္နုိင္ေသာ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားအတြက္စိတ္မေကာင္းမိပါဘူး...ကၽြန္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ႔မွာလည္းသူတုိ႔ကေလး
ဘ၀ေက်ာင္းသားဘ၀ေလးေတြမွာဆရာမေတြရဲ႔ ခြဲၿခားဆက္ဆံအေရးေပးမွုမ်ားနဲ႔က်ဴရွင္မတတ္လို႔အၿငိဳၿငင္ေလးေတြကုိခံရပုံမ်ားနဲ႔ သူတုိ႔ၾကဳံေတြ႔ခဲ႔တာေတြကုိလည္းအခုခ်ိန္ထိမွတ္မိသတိရေနတဲ႔အၿဖစ္ပ်က္ေလးေတြက
လည္း အမ်ားအၿပားၾကားေနရပါတယ္...ဆရာအားလုံးကုိေၿပာဆုိတာမဟုတ္ပါဘူးကၽြန္ေတာ္ေတြ႔ၾကဳံခဲ႔တဲ႔ ဆရာအခ်ိဳ႔အေပၚမွာၾကည္႔ၿပီးေရးတာပါ...မည္သုိ႔ပင္ဆုိေစကာမွုကၽြန္ေတာ္ၿဖစ္ေစခ်င္တဲ႔ က်ဴရွင္တတ္မွ က်ဴရွင္မတတ္လို႔ဆုိၿပီးေတာ႔ ခြဲၿခားမွုမ်ိဳးမၿဖစ္ေအာင္နဲ႔ ေက်ာသားရင္သားမခြဲၿခားပဲ စာေပပညာမ်ားကုိ တေၿပးညီမထိန္ခ်န္ပဲ ေစတနာအရင္းခံနဲ႔ သင္ၾကားေပးတဲ႔ ပုံစံမ်ိဳးေလးေတြ ၿဖစ္ပါေစလုိ႔ပဲ ဆုေတာင္းေနမိပါတယ္....
ဘ၀ေက်ာင္းသားဘ၀ေလးေတြမွာဆရာမေတြရဲ႔ ခြဲၿခားဆက္ဆံအေရးေပးမွုမ်ားနဲ႔က်ဴရွင္မတတ္လို႔အၿငိဳၿငင္ေလးေတြကုိခံရပုံမ်ားနဲ႔ သူတုိ႔ၾကဳံေတြ႔ခဲ႔တာေတြကုိလည္းအခုခ်ိန္ထိမွတ္မိသတိရေနတဲ႔အၿဖစ္ပ်က္ေလးေတြက
လည္း အမ်ားအၿပားၾကားေနရပါတယ္...ဆရာအားလုံးကုိေၿပာဆုိတာမဟုတ္ပါဘူးကၽြန္ေတာ္ေတြ႔ၾကဳံခဲ႔တဲ႔ ဆရာအခ်ိဳ႔အေပၚမွာၾကည္႔ၿပီးေရးတာပါ...မည္သုိ႔ပင္ဆုိေစကာမွုကၽြန္ေတာ္ၿဖစ္ေစခ်င္တဲ႔ က်ဴရွင္တတ္မွ က်ဴရွင္မတတ္လို႔ဆုိၿပီးေတာ႔ ခြဲၿခားမွုမ်ိဳးမၿဖစ္ေအာင္နဲ႔ ေက်ာသားရင္သားမခြဲၿခားပဲ စာေပပညာမ်ားကုိ တေၿပးညီမထိန္ခ်န္ပဲ ေစတနာအရင္းခံနဲ႔ သင္ၾကားေပးတဲ႔ ပုံစံမ်ိဳးေလးေတြ ၿဖစ္ပါေစလုိ႔ပဲ ဆုေတာင္းေနမိပါတယ္....
လူ႔သဘာ၀
ဒီပုံၿပင္ေလးက အားလုံးသိထားေပမယ္႔လည္း သူမ်ားကုိ အတတ္နုိင္ဆုံးအၿပစ္မၿမင္နုိင္ေအာင္ သုံးသပ္နုိင္ေအာင္ ၿပန္တင္ေပးတာပါ...
တစ္ခါက သားအစ္ဖႏွစ္ ေယာက္ ၿမိဳ႕က ေန မိမိတို႔ေနထိုင္ရာ ရြာသို႕ ေတာလမ္းအတိုင္း ျပန္လာခဲ့ၾကတယ္..လမ္းမွာ ေဘးမဲ့ လြတ္ထားတဲ့ ျမင္းတစ္ေကာင္ကို ေတြ႕တယ္…
သား ..ဟိုမွာ ျမင္းတစ္ေကာင္ကြ..ပိုင္ရွင္မရွိဘူးလားမသိဘူး …….
ဟုတ္တယ္.. အေဖ ေတာထဲမွာဆိုေတာ့ ေဘးမဲ့ လြတ္ထားတဲ့ ျမင္း ျဖစ္မယ္ထင္တယ္.. သားတို႔ပြတာပဲ……..
သားအဖ ႏွစ္ေယာက္လဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ျမင္းကို ႀကိဳးခ်ည္ၿပီး ဆြဲလာခဲ့တယ္..လမ္းမွာ ရြာေတြလည္းျဖတ္ေက်ာ္ရတယ္..ရြာတစ္ရြာကို အေရာက္မွာ..ေတြ႕တဲ့သူေတြက
ခင္ဗ်ားတို႔ကလည္း ျမင္းတစ္ေကာင္လံုးပါတာေတာင္ အက်ိဳးရွိရွိ အသံုးမခ်တတ္ဘူး တစ္ေယာက္မွ စီးမလာဘူး..ေတာ္ေတာ္တံုးတဲ့ အတဲ့ သူေတြပဲ..
ေအး ဟုတ္သားပဲသား ..သားပဲ ျမင္းေပၚတက္စီးလိုက္ကြာ..အေဖက ေတာ့ လမ္းပဲေလွ်ာက္ေတာ့မယ္..
ဟုတ္ကဲ့အေဖ…
ဒီလိုနဲ႔ခရီးဆက္လာရာ..လမ္းမွာလူတစ္စုနဲ႔ေတြ႕ျပန္တယ္…
ဟာ.. ငယ္္ငယ္ရြယ္ရြယ္ သန္သန္မာမာ နဲ႔သူက ျမင္းေပၚတက္စီးၿပီး အသက္ႀကီးတဲ့ အေဖကိုေတာင္ အားမနာဘူး..ေအာက္မွာ လမ္းဆင္းေလွ်ာက္ေနရတယ္…
ဟုတ္တယ္အေဖ သားစီးရင္ လူေတြက အျပစ္ေျပာေနၾကမွာ အေဖပဲစီးေတာ့ သားေအာက္ကေန လမ္းေလွ်ာက္ေတာ့မယ္..
ေအးေအး…ဒါဆို အေဖတက္စီးလိုက္မယ္..
အေဖျဖစ္တဲ့သူက ျမင္းေပၚတက္စီးလာၿပီး..သားျဖစ္တဲ့သူက ေအာက္ကေနလမ္းေလွ်ာက္လာၿပီး ခရီးဆက္လာတယ္..
လမ္းမွာ ေတြ႕တဲ့သူေတြက ေျပာျပန္တယ္……..
ႀကီးေကာင္ႀကီးမားနဲ႔ ျမင္းေပၚတက္စီးေနတယ္…ငယ္ရြယ္တဲ့သားျဖစ္တဲ့သူကိုေတာင္ မညွာတာဘူး…
သားအဖ ႏွစ္ေယာက္လဲဘယ္လိုလုပ္ရမွန္းမသိေတာ့ဘူး…
သား….အေဖေရာ သားေရာ ျမင္းေပၚတက္စီးမယ္ကြာ ဒါမွ အေျပာအဆိုခံရ လြတ္မွာ..
..ဟုတ္ကဲ့ အေဖ..
အေျပာအဆိုခံရမွာေၾကာက္လို႔ ျမင္းေပၚကို ႏွစ္ေယာက္လံုးတက္စီးၿပီး ခရီးဆက္လာတယ္…
ဟာကြာ ျမင္းကိုေတာင္ မသနားဘူး ကြာ…ျမင္းတစ္ေကာင္ကို လူႏွစ္ေယာက္တက္စီးေနတယ္..ေတာ္ေတာ္ကိုယ္ခ်င္းစားစိတ္မရွိတဲ့သူေတြပဲ…
အေဖျဖစ္သူနဲ႔ သားျဖစ္သူက ဘာလုပ္ရမွန္းမသိျပန္ဘူး…
သား ဒီျမင္းေၾကာင့္ အေဖတို႔ လူေတြ အေျပာအဆို ခံရတာ ..ဒီျမင္းကို ေတာ္ထဲ ျပန္လြတ္ခဲ့မယ္ကြာ..
ဟုတ္တယ္..အေဖ..ဒါမွ အေျပာအဆို မခံရမွာ…
ဒီလိုနဲ႔ သားအဖ ႏွစ္ေယာက္လဲ ျမင္းကို ေတာထဲျပန္လြတ္ ၿပီး ရြာကို ေခ်ာေမာစြာ ျပန္လာခဲ့တယ္..လမ္းမွာလဲ ဘယ္သူမွ အေျပာအဆိုမခံရေတာ့ဘူးတဲ့…
အေဖျဖစ္သူက ခုမွ ပဲ ဘယ္သူမွ အေျပာအဆိုမခံရေတာ့ဘူးကြာ..
ဟုတ္တယ္အေဖ…
အဲလိုနဲ႔ပဲ မိမိတို႔ ေနထိုင္ရာ ရြာသို႕ေရာက္လာခဲ့တယ္…
ရြာေရာက္ေတာ့ အေဖျဖစ္သူက ရြာမွာရွိတဲ့သူကို မိမိတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ျမင္းတစ္ေကာင္ကို ေတြ႕ခဲ့ေၾကာင္း..ျမင္းေၾကာင့္ အေျပာအဆို ခံရေၾကာင္း..အဲဒါေၾကာင့္ ျမင္းကို ျပန္လြတ္ထားခဲ့ေၾကာင္းေျပာျပလိုက္ရာ..
၀ုိင္းရယ္ၾကတယ္..ဟား…ဟား…ဟား….ဟား………….
ဟား…
ျမင္းတစ္ေကာင္လံုး ရခဲ့တာေတာင္ ျပန္ၿပီးလြတ္ခဲ့တဲ့.. စိတ္ေရာမွန္ေသးရဲလားမသိဘူး..အရႈးသားအဖႏွစ္ေယာက္ပဲ…..
ေဩာ္……… လူေတြရဲ႕ အေျပာအဆို လြတ္ေအာင္ ဘယ္လိုေနရမွန္းကို မသိေတာ့ပါလား………ေနာ္………………
The 64th Anniversary of Russia Victory Day
ယေန႔ေမလ ၉ ရက္ေန႔မွာက်ေရာက္တဲ႔ ရုရွားနုိင္ငံ ရဲ ႔ ၆၄နွစ္ေၿမာက္ေအာင္ပြဲေန႔Victoryေန႔တစ္ေန႔ ဂ်ာမာန္ေတြကုိတြန္းလွန္တုိက္ခုိက္နုိင္တဲ႔ေန႔ၿဖစ္တယ္...အခမ္းနားကုိ ေမာ္စကုိၿမိဳ႔ရွိ အနီေရာင္ရင္ၿပင္ေပၚတြင္ ယေန႔နံနက္ ၁၀ နာရီတြင္က်င္းပခဲ႔ပါတယ္..အခမ္းနားတြင္ စစ္သည္အင္အား ၉၀၀၀ခန္႔တက္ေရာက္ၾကတယ္..စစ္ေရးၿပအခမ္းနားမွာ ေၿခလ်င္တပ္မ်ားနဲ႔အတူ သံခ်ပ္ကာမ်ား ဒုံးက်ည္မ်ားၿဖင္႔ ၿပသခဲ႔ၿပီး တုိက္ေလယဥ္အုပ္စုမ်ားနဲ႔ ရဟတ္ယာဥ္မ်ားကေတာ႔ ေကာင္းကင္ေပၚကေန မီးရွူးပန္းေလးေတြၿဖန္႔ၾကဲၿပီး ပ်ံသန္းၾကတယ္...ရဟတ္ယာဥ္ မ်ားရဲ႔ေအာက္မွာ ရုရွားအလံေတြ ခ်ိတ္ဆြဲၿပီး ပ်ံသန္းၾကတယ္...ဒုတိယကမၻာစစ္တြင္းမွာ ရုရွားစစ္သည္မ်ားဟာ အၿခားေသာနုိင္ငံေတြနဲ႔နွုိင္းယွဥ္ၾကည္႔မယ္ဆုိရင္ အက်ဆုံးမ်ားတဲ႔သူေတြလို႔ဆုိၾကတယ္...ဒုတိယကမၻာစစ္ၿပီးေနာက္ပုိင္းမွာသာလွ်င္ ဖြံ႕ၿဖဳိးမွုၿမန္ဆန္လာတယ္လုိ႔ ေၿပာရမွာပဲ...အသက္ေပါင္းေၿမာက္မ်ားစြာကုိ စစ္အတြင္းကာလမွာေပးဆပ္ခဲ႔ရၿပီး ခါးသီးတဲ႔ ဖက္ဆစ္နာဇီ ဒဏ္ေတြကုိခံစားခဲ႔ၾကရတယ္...အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ရုရွားေတြဟာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ေတြ ၿပင္းထန္တယ္လုိ႔ေၿပာလို႔ရပါတယ္...လူမ်ိဳးၾကီး၀ါဒ ဆုိလည္းမမွားဘူး...မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆုိတာကေတာ႔ နုိင္ငံတုိင္းလူမ်ိဳးတုိင္းမွာ ရွိၾကပါတယ္... ကၽြန္ေတာ္႔အထင္ကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြကေတာ႔ အေရးၾကဳံမွသာစည္းလုံးၾကၿပီး က်န္ေသာအခ်ိန္မ်ားကေတာ႔ မိမိလူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အၿပစ္ပုံခ်ၾက တစ္ေယာက္ေအာင္ၿမင္ေနရင္ ေနာက္တစ္ေယာက္က မၾကည္လင္ေတာ႔ဘူး...ၿမန္မာေတြဟာ အၿခားေသာတစ္စိမ္းမ်ားကုိသာ ပုိမုိေဖာ္ေရြၾကၿပီး မိမိလူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္းဆုိရင္ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ရန္သူလုိေတာင္သေဘာထားၾကတယ္...ေၿပာရရင္ေတာ႔ ကုိယ္႔လူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္းပဲ နုိင္ၾကတယ္...ဘယ္ေသာအခါမ်ိဳးမဆုိ ၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြ စည္းလုံးေနဖုိ႔ဟာ အေရးၾကီးပါတယ္...ေနာက္တစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္နွစ္သက္တဲ႔ ဒီ ရုရွားနိုင္ငံကုိ လက္ရွိအုပ္ခ်ဳပ္ေနၾကတဲ႔ သမၼတ ဒမီထရီ မက္ဒဘယ္ဒက္ နဲ႔ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ပူတင္(ယခင္ သမၼတေဟာင္း) တုိ႔ရဲ႔ ေခါင္းေဆာင္မွုေလးေတြကုိၾကိဳက္မိပါတယ္...၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ပူတင္ကေတာ႔ မ်က္နွာအမူရာကေတာ႔ အၿမဲတမ္းတည္ၿငိမ္ေနပါတယ္...သမၼတကေတာ႔ ၿပဳံးရႊင္စြာနဲ႔ စကားေၿပာေလ႔ရွိတယ္...သူတို႔ ၂ေယာက္ရဲ႔တူညီခ်က္က ၿပည္သူေတြနဲ႔စကားေၿပာတဲ႔အခါ မိမိနုိင္ငံအတြင္းမွာရွိတဲ႔ စက္ရုံလုပ္ငန္းရွင္ေတြနဲ႔အၿခားေသာၿပည္သူေတြ႔ဆုံတဲ႔အခါမွာ ရင္းနွီးပြင္႔လင္းစြာဆက္ဆံေလ႔ရွိပါတယ္...သမၼတ မုိလို႔ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ မုိလုိ႔ဆုိၿပီးေတာ႔ ခမ္းနာထည္၀ါစြာနဲ႔ မေနပါဘူး...စကားေၿပာတဲ႔အခါမွာလည္း ၿပည္သူေတြ ေနသလုိ ၿပည္သူေတြထုိင္သလုိ အတူတူေရာေထြးစြာေနပါတယ္...သမၼတ/၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ဆုိၿပီးေတာ႔ သီးၿခား ခြဲမေနတတ္ပါဘူး...ေခါင္းေဆာင္ဆုိတာ တစ္ေယာက္တည္းေနလုိ႔မရဘူး..အဖြဲ႔စည္းကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ရတ႔ဲအတြက္ အဲဒီအဖြဲ႔စည္းနဲ႔ ရင္းနွီးပြင္႔လင္းစြာ ေနတတ္ဖုိ႔လိုတယ္...ေၿပာခ်င္တာကေတာ႔ မိမိဟာ ဘယ္အဆင္႔မွာပဲေရာက္ေရာက္ ၿပည္သူလူထု အဖြဲ႔စည္းမ်ားနဲ႔ေတြ႔ဆုံတဲ႔အခါမွာ ဂုဏ္ေတြအဆင္႔တန္းေတြကုိထားခဲ႔ပါ...ရင္းနီးေဖာ္ေရြစြာနဲ႔ သာမာန္လူသားတစ္ေယာက္ပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ေနတတ္ဖုိ႔လိုတယ္...ငါက ဘာၾကီးမိုလုိ႔ ဆုိၿပီးေတာ႔ ခပ္တည္တည္ၾကီးေနေနရင္ေတာ႔ လက္ေအာက္ငယ္သားေတြရဲ႔ ခ်စ္ခင္ေလးစားမွုက ေလ်ာ႔က်သြားမွာေသခ်ာပါတယ္...ဒီ ရုရွားေခါင္းေဆာင္ေတြမွမဟုတ္ပါဘူး ဘယ္နုိင္ငံဘယ္ေခါင္းေဆာင္မဆုိ ဒီလို လက္ေအာက္ငယ္သားေတြနဲ႔ တစ္သားတည္းရင္းနီးစြာနဲ႔ ေနၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္တတ္တဲ႔သူမ်ိဳးဆုိရင္ သေဘာၾကပါတယ္...အေၾကာက္တရားနဲ႔အုပ္ခ်ဳပ္တာထက္ ခ်စ္ခင္ေလးစားမွု ရင္းနွီးပြင္႔လင္းစြာနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔ပုံစံကုိ ပုိနွစ္သက္ပါတယ္....ရုရွားနုိင္ငံရဲ႔ Victory ေန႔ကုိၾကည္႔ၿပီး သူတုိ႔ရဲ႔ေခါင္းေဆာင္မွုအပုိင္းေလးေတြကုိ ေၿပာခ်င္တာနဲ႔ ေရးလိုက္တာပါ...ရုရွားေန႔စဥ္ သတင္းမ်ားကုိ ၾကည္႔ခ်င္ရင္ ဒီေနရာမွာ သြားၾကည္႔နုိင္ပါတယ္...
Subscribe to:
Posts (Atom)
