ရုရွားမွာ ခ်မ္းေအးလြန္းတာ မဆန္းေပမယ္႔လည္း အရမ္းေအးလြန္းတာၾကီးက ေတာ္ေတာ္ေတာ႔ ဆုိးေနတယ္... ယခုတေလာမွာ -20°C ကေန -25°C ထိ ရွိေနေတာ႔ အေႏြးထည္ေတြ ဘယ္ေလာက္၀တ္၀တ္ အေအးဓာတ္က ထုိးေဖာက္ေနေတာ႔ အခက္ေတြ႔ေနတယ္...ဒီလို နွင္းက်တဲ႔ ေဆာင္းရာသီမွာ ဓာတ္ရထားေတြကလည္း ပ်က္တစ္လွည္႔ လာတစ္လွည္႔နဲ႔ ဘက္စကားဂိတ္ေတြမွာ ေစာင္႔ရတာ ေအးလြန္းလို႔ လက္အိပ္စြပ္ထားလည္း လက္ေတြေတာင္႔ခဲၿပီး လွဳပ္လုိ႔မရ ေၿခအိပ္ထူထူ၀တ္ထားလည္း ေၿခဖ်ားေတြက ထုံက်င္ေနၿပီ ဘာလုပ္လုိ႔ ဘာကုိင္ရမွန္းမသိပဲ ေဘးနားက နွင္းပုံထဲသာ ဂၽြန္းပစ္ထုိးေနလုိက္ရင္ပဲ ေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္...
အေဆာင္နဲ႔ ေက်ာင္းကလည္း ၁နာရီေလာက္သြားရေတာ႔ တစ္ခါတစ္ေလ ဓာတ္ရထားေတြေနာက္က်လုိ႔ ေက်ာင္းခ်ိန္မမွီတာေတြကလည္း မ်ားေနတယ္...အၿပင္မွာ တစ္ေနရာနဲ႔ တစ္ေနရာ သြားလာတဲ႔အခါမွာ ေအးေဆးစြာ လမ္းေလွ်ာက္လုိ႔မရဘူး...အေၿပးမသြားယုံတစ္ခုပါပဲ ခပ္သုတ္သုတ္နဲ႔ ေရွ႔လည္းမၾကည္႔ ေဘးလည္းမၾကည္႔ ေခါင္းငုိက္စုိက္နဲ႔ ေခါင္းစြပ္ၾကီးေဆာင္းၿပီး လာလုိက္တာ ေရွ႔မွာဘာမွန္းမသိတဲ႔ အရာၾကီး တုိက္မိမွပဲ ေခါင္းေထာင္မိေတာ႔တယ္...တုိက္မိတာက အၿခားမဟုတ္ဘူး... ရုရွားမေလး တစ္ေယာက္ကုိ...ေခါင္းနဲ႔ သူ႔ဗုိက္နဲ႔သြားေစာင္႔မိသြားတယ္...အီဇဗီညီးက်ယ္(sorry) လို႔ မ်က္နွာခ်ိဳေသြးလုိက္ရေသးတယ္...ဒီေနရာမွာ အဖြားၾကီးဆုိ၇င္ေတာ႔ danger ပဲ...ၿမန္မာနုိင္ငံမွာ အဖုိးဖြားေတြဆုိရင္ လူငယ္ေတြက ရိုေသေလးစားၾကတယ္..ကူညီ ရုိင္းပင္မွုေတြေပးတတ္ၾကတယ္...ဒီမွာေတာ႔ အဲလုိရုိေသဖုိ႔အတြက္ တစ္ခါတစ္ေလ တြန္႔ဆုတ္မိတယ္...သူတုိ႔က လူငယ္ေတြထက္ ပုိၿပီး စိတ္ၿမန္တယ္ ေဒါသပုိထြက္ၿမန္တယ္...တုန္တုန္ခ်ိခ်ိ အဖြားအုိ အဖုိးအုိၾကီးေတြကုိပဲ လမ္းမွာ ကူညီေပးၾကတာမ်ားပါတယ္...ဒီနုိင္ငံမွာ အသက္ေတြ ဘယ္ေလာက္ၾကီးၾကီး သြားနုိင္ေနသေရြ႔ တုတ္ေကာက္စြဲၿပီး သြားလာလွုပ္ရွားေနၾကရတာမ်ားပါတယ္...သားသမီးေတြက ဘယ္ေရာက္ေနလည္းေတာ႔ မေၿပာတတ္...ၿမန္မာနုိင္ငံမွာဆုိရင္ေတာ႔ အိမ္မွာပဲေနၿပီး အိမ္မွူကိစၥေလးေတြနဲ႔ တရားအားထုတ္ေနၾကတာမ်ားပါတယ္...ဒီေနရာမွာ ၿမန္မာနုိင္ငံမွာ ေမြးေဖြးရတာနဲ႔ Buddha ဘာသာၿဖစ္ရတာ ပုိေကာင္းသြားတယ္...ေမာ္စကုိမွာ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ေက်ာင္းသြားရတာ စိတ္မညစ္ေပမယ္႔ ရာသီဥတုၾကီးက အရမ္းေအးလြန္းေတာ႔ အၿပင္ထြက္ရမွာကုိ ဓာတ္ေလေနတယ္...ေက်ာင္းအတန္းထဲ ေရာက္ရင္လည္း ေတာ္ေတာ္န႔ဲ စာမေရးနုိင္ေသးဘူး လက္ေတြေတာင္႔ခဲေနလို႔ ခဏေနမွပဲ ေရးနုိင္တာ...တီဗြီဖန္သားၿပင္ေတြေပၚမွာေတာ႔ နွင္းခဲေလးေတြ နွင္းေတာေလးေတြကုိ ၾကည္႔ၿပီး အဲဒီေနရာေလးေတြကုိ သြားခ်င္ၾကတယ္...တကယ္႔လက္ေတြ႔ၿပင္မွာေတာ႔ လွေတာ႔လွပါတယ္ သူ႔ရဲ႔အလွေတြကုိ မခံစားနိုင္ဘူး ေအးလြန္းလုိ႔...ကုိယ္သြားမယ္႔ ေနရာေလးေတြကုိပဲ ၿမန္ၿမန္ေရာက္ေအာင္ ေဟာဟဲဆုိက္ၿပီး ပါးစပ္ေတြထဲက အပူေငြ႔ေတြကုိ မွုတ္ထုတ္ရင္းနဲ႔ပဲ ခပ္သုတ္သုတ္ေၿခေတာ္တင္ေနၾကရတယ္...ၿမန္မာနုိင္ငံမွာေတာ႔ ပူလြန္းလုိ႔ ေအးတာကုိ တမ္းတမိတယ္...ေအးၿပန္ေတာ႔လည္း ပူတာကုိ ၿပန္တမ္းတမိေနတယ္..လူ႔အၾကိဳက္ နတ္မလုိက္နုိင္တာလားဆုိတာ ဒါမ်ိဳးလားမသိ...ကမၻာၾကီးပူေႏြးေနတာ မွ်မွ်တတၿဖစ္ေအာင္ ရုရွားမွာ လာပူေပးရင္ ေကာင္းမွာပဲ :)...ရုရွားမွာ ၂ နွစ္ေက်ာ္ေနလာၿပီးေပမယ္႔လည္း ေနသားမက်ေသးတာက အေအးဒဏ္ကုိ သိပ္မခံနုိင္ေသးဘူး...ဘယ္ေလာက္ပဲ ေအးလြန္းေနပါေစ မိမိတုိ႔ရဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတုိင္မေရာက္ေသးခင္ေတာ႔ ဒီ ေမာ္စကုိကေဆာင္းဒဏ္ကုိ အံတုရင္းနဲ႔ပဲ က်န္ရွိေနေသးတဲ႔ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာကုိ ရင္ဆုိင္ေက်ာ္လႊားဖုိ႔အတြကိ ဆက္လက္ ခ်ီတက္ရအုံးမည္ပင္...။
ေမာ္စကုိရဲ႔လက္ရွိရာသီဥတု
ၿမန္မာ႔ရုိးရာအလွဴတစ္ခု
ဒီေန႔ည ၇ နာရီခြဲေလာက္မွာ TV ၾကည္႔ရင္းနဲ႔ အမွတ္မထင္ ၿမန္မာ႔နုိင္ငံရဲ႔ ရုိးရာဘာသာေရး အလွဴဓေလ႔ေလးတစ္ခုကုိ ရုရွား TVလုိင္းတစ္ခုကေန ထုတ္လႊင္႔တာေတြ႔လုိ႔ ဗီဒီယုိ ရုိက္ၿပီး တင္ေပးလုိက္တာ :)...Political ေတြနဲ႔ပတ္သတ္တဲ႔ဟာေတြကေတာ႔ ကမၻာ႔နုိင္ငံတကာ သတင္းရုပ္ၿမင္သံၾကားေတြမွာ ေတြ႔ေနၿပေနေတာ႔ အထူးဆန္းမဟုတ္ေပမယ္႔ အခုလုိ ကုိယ္႔နုိင္ငံရဲ႔ ရုိးရာဓေလ႔ေလးေတြကုိ ပုံေဖာ္ရိုက္ကူးထုတ္လႊင္႔ေပးတာေလးေတြက ပုိၿပီး စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းပါတယ္...။
ရွုပေဗဒဆုိင္ရာ ၿပပြဲအမွတ္တရ
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေက်ာင္းမွာ တစ္နွစ္တစ္ခါ ၿပပြဲေလးလုပ္ေပးတဲ႔ ရွုပေဗဒဆုိင္ရာ ၿပပြဲအမွတ္တရ ဓာတ္ပုံေလးေတြပါ....ၿပပြဲမွာေတာ႔ ေဆးပညာ ေရနံနဲ႔သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ ကြန္ပ်ဴတာ ရွုပဆုိင္ရာေလးေတြကုိ ၿပသထားတာပါ...ကုိ္ယ္သိိခ်င္တာေတြကုိ ေမးလုိ႔ရပါတယ္...ေၾကာ္ၿငာသေဘာေတြပါပဲ...
ရွုပေဗဒဆုိင္ရာမ်ားကုိ ၿပသေပးေနတဲ႔ ၿပခန္းအ၀င္နားက ကြန္ပ်ဴတာတစ္ခုပါ....
ဒါကေတာ႔ ေက်ာင္းသားေလးေတြပါ..ၿပပြဲမွာ လာၾကည္႔ရင္း ေအာ္ဟစ္ေနတာပါ...လွမ္းစေနလို႔ ဓာတ္ပုံရုိက္ေပးလုိက္တာ...
Satellite မွာတပ္ဆင္တဲ႔ စက္အစိတ္ပုိင္းေလးတစ္ခုပါ...
Google Earth တစ္ခုပါ ကြန္ပ်ဴတာ Screen ၾကီးေပၚမွာ လက္နဲ႔ထိၿပီး ရွာယုံပါ...
ဆုိင္ခန္းေလးေရွ႔မွာ ဓာတ္ပုံရုိက္ဖုိ႔ အလွၿပင္ထားသလားမသိပါဘူး ...အားလုံးက ၀င္ရိုက္ေနလို႔ ေမးၿပီးရုိက္လုိက္တာ...
ၤရွုပေဗဒ ရဲ႔အေၿခခံသေဘာတရားေလးေတြၿဖစ္တဲ႔ Force/Power ေလးေတြကုိ လက္ေတြအေနနဲ႔ပရိတ္သတ္ေတြကုိေခၚၿပီး သရုပ္ၿပရွင္းၿပေနတာပါ...သရုပ္ၿပၿပီးရင္ အေၿဖမွန္ကုိ ပရိတ္သတ္ကုိေရြးခုိင္းပါတယ္...
ဒါေတြကေတာ႔ အေထြေထြ ဗဟုသုတေလးေတြပါ ေရအားနဲ႔ပတ္သတ္တဲ႔ဟာေလးေတြနဲ႔ microscope ေလးေတြပါ...
နည္းပညာဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ဖုိ႔ဆုိရာမွာ မ်ားစြာအေထာက္ကူၿပဳတဲ႔ အထဲမွာ ဘာသာရပ္တစ္ခုၿဖစ္တဲ႔ အားလုံးသိတဲ႔အတုိင္း ရွုပေဗဒ ဟာတစ္ခုအပါ၀င္ပါပဲ...ဒါေပမယ္႔ ေက်ာင္းသားေတြ မနွစ္သက္တာကလည္း ဒီဘာသာပါပဲ...အထူးသၿဖင္႔ ၿမန္မာနုိင္ငံမွာ ရွုပေဗဒ ေက်ာင္းသားေတြဟာ အၿခားေသာ ဘာသာေတြထက္ ပုိနည္းမယ္ထင္ပါတယ္...ယခုကာလမွာ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုေတြဟာ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းနဲ႔လုိက္ဖက္မယ္႔အရာေတြပဲ ေရြးတတ္ၾကတာမ်ားပါတယ္...တီထြင္ၾကံဆနုိင္မယ္႔ ရွုပေဗဒလုိမ်ိဳးဘာသာေတြကုိ ခက္ခဲလို႔ဆုိၿပီး စိတ္၀င္စားမွုနည္းပါတယ္...ရုရွားမွာေတာ႔ ရွုပေဗဒ ဘာသာ အထူးသင္ၾကားၾကတာေတြ႔ရတယ္...ဒါေၾကာင္႔လည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ရွုပဆုိင္ရာနည္းပညာေတြကုိ တီထြင္ထုတ္လုပ္နုိင္တာေပါ႔...ခက္ခဲတဲ႔ ရွုပေဗဒဘာသာေတြကုိ ေက်ာင္းေတြမွာ စာေတြ႔ၾကည္႔ပဲ သင္ၿပတာထက္ လက္ေတြ႔သရုပ္ၿပၿပီးသင္ၾကားေပးမယ္ဆုိရင္ ေက်ာင္းသားေတြဟာ မၿငီးေငြ႔ပဲ စိတ္၀င္စားစြာနဲ႔ ၾကိဳးစားသင္ယူၾကမယ္လို႔ ယုံၾကည္မိပါတယ္...လူဆိုတာ မၿမင္ရတဲ႔အရာမသိတဲ႔အရာေတြကုိ ေတြ႔ခ်င္ၿမင္ခ်င္ၾကတဲ႔သူေတြၾကည္႔ပါပဲ...ဒါေၾကာင္႔ ဘာသာရပ္ေတြကုိ သင္ၾကားရာမွာ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ အေထာက္ကူပစၥည္းမ်ားစြာလုိအပ္ပါတယ္...ေက်ာင္းသားေတြ လက္ေတြ႔မွာ စူးစမ္းေလ႔လာခ်င္လာေအာင္ စိတ္ပါ၀င္စားလာေအာင္ လုပ္ရာမွာ စာေတြ႔ၾကည္႔ပဲနဲ႔စိတ္မ၀င္စားပါဘူး..လက္ေတြ႔သေဘာတရားေလးေတြနဲ႔ၿပမွ စိတ္၀င္စားၾကတာပါ...ၿမန္မာနုိင္ငံမွာက စာေတြ႔ၾကည္႔ပဲမ်ားမယ္ထင္ပါတယ္...လက္ေတြ႔အေထာက္ကူပစၥည္းေတြကုိ မ်ားမ်ားၿပဳလုပ္ေပးရင္ ေက်ာင္းသားေတြတြက္ ပုိၿပီးစိတ္၀င္စားၿပီး အက်ိဳးရွိပါတယ္...ပစၥည္းရွိၿပီး မကုိင္ရက္မၿပဳရက္နဲ႔ ဟန္ၿပလုပ္ေနရင္လည္း ဘာမွ တုိးတက္လာမွာမဟုတ္ပါဘူး...ဒါေလးေတြကေတာ႔ ရွုပေဗဒနဲ႔ဆက္စပ္ၿပီးေတာ႔ ေၿပာလုိက္တာပါ :)..../
ဗမာမေလးခ်ိတ္ထမိန္မ၀တ္တတ္ေတာ႔တာမင္းမပါေစနဲ႔
ဗမာမေလး ခ်ိတ္ထမိန္မ၀တ္တတ္ေတာ႔တာ မင္းမပါေစနဲ႔ ဆိုတဲ႔ တြံေတး သိန္းတန္သီခ်င္းေလးအတုိင္း ဒုိ႔ၿမန္မာမေလးေတြ ၿမန္မာ႔မိန္းကေလးရုိးရာအ၀တ္စားတစ္ခုၿဖစ္တဲ႔ ခ်ိတ္ထမိန္ေလးေတြကုိ ယခုေခတ္မွာ ၀တ္မွ၀တ္တတ္ပါ႔မလားလို႔ေမးရမလိုၿဖစ္ေနပါၿပီ...ၿမန္မာနုိင္ငံရဲ႔ ေနရာအမ်ားၿပားမွာ လုံေမေကာင္မေလးေတြဟာ ေဘာင္းဘီတုိ စကတ္တုိေလးေတြနဲ႔ ၿမင္ေတြ႔ေနရတယ္...အခ်ိဳ႔ခ်ိဳ႔ေသာ သူမ်ားဆုိရင္ စကတ္တုိတာဟာ ဒူးထိတင္မက ေပါင္ထိေတာင္ ေရာက္ေနေလေတာ႔ အၿခားေသာ လူငယ္ေတြအတြက္ ဒီလိုၿမင္ကြင္းဟာ ဘယ္လိုမ်ိဳးပုံစံနဲ႔ ခံစားၾကမလဲမေၿပာတတ္ပဲ ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ေတာ႔ စိတ္ပ်က္မိေလတယ္...
ေၾသာ္ ရုိးသားယဥ္ေက်းစြာ ေၿပာဆုိ၀တ္ဆင္တတ္ၾကတဲ႔ ဒုိ႔ၿမန္မာမေလးေတြ ဒီလိုၿဖစ္ေနၾကပါလားဆုိၿပီး တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ပ်က္မိပါတယ္...ေခတ္ဆန္တာလား ေခတ္ပ်က္တာလားဆုိတာေတာင္ မေတြးမိတတ္ေတာ႔ပါဘူးဗ်ာ...ေခတ္ဆန္စြာ၀တ္ဆင္တာနဲ႔သရုပ္ပ်က္၀တ္ဆင္တာက မတူပါဘူး...ၿမန္မာ႔ရုိးရာအတုိင္း လုံခ်ည္ ခ်ိတ္ထမိန္ပဲ ၀တ္ေနရမယ္လုိ႔မဆုိပါဘူး...ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိယ္တုိင္လည္း ကုိယ္႔ရုိးရာ၀တ္စုံကုိ အၿမဲမ၀တ္ပါဘူး...နုိင္ငံတကာမွာလည္း မိမိတုိ႔ရုိးရာ၀တ္စုံမ်ားကုိ မိမိတုိ႔နုိင္ငံရဲ႔ ရုိးရာအခါပြဲေတာ္မ်ားနဲ႔အၿခားၿခားေသာ အခမ္းနားေတြသာ၀တ္စုံၾကပါတယ္...ကုိယ္႔လူမ်ိဳးရုိးရာေတြကုိ မေမ႔ဖုိ႔နဲ႔ မေပ်ာက္ပ်က္ဖုိ႔ပါ...ေခတ္ဆန္တာကုိ အၿပစ္မေၿပာလုိပဲ ေခတ္ပ်က္တာကုိေတာ႔ ဘယ္သူမွ ၿမင္ေစခ်င္မွာမဟုတ္ပါဘူး...၀တ္စားဆင္ယင္မွုမွာ ေယာက်ၤားေလးေတြအတြက္ ေၿပာစရာသိပ္မရွိေပမယ္႔ မိန္းကေလးေတြမွာက အ၀တ္စားကလည္း အေရးၾကီးပါတယ္...မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႔၀တ္စားဆင္ယင္မွုကုိ ၾကည္႔ၿပီး ေယာက်ၤားေလးတစ္ေယာက္က ဆက္ဆံမွုအမ်ိဳးမ်ိဳးၿပဳလုပ္တတ္ၾကတတ္တယ္...ရုိးသားစြာယဥ္ေက်းစြာနဲ႔၀တ္လာတဲ႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ နဲ႔ ေခတ္လြန္သရုပ္ပ်က္၀တ္စားလာတဲ႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ အေပၚကုိေယာက်ၤားေလးတစ္ေယာက္ ဆံဆက္တာခ်င္းကြာၿခားမွုရွိလိမ္႔မယ္ထင္ပါတယ္...ယဥ္ေက်းစြာ၀တ္လာတဲ႔မိန္းကေလးကုိဆက္ဆံတဲ႔ေယာက်ၤားေလးဟာ ရုိးသားစြာနဲ႔ဆက္ဆံမယ္ စိတ္က ၉၀ ရာနွဳံးရွိၿပီး ေခတ္လြန္သရုပ္ပ်က္၀တ္ထားတဲ႔ မိန္းကေလးကုိ ဆက္ဆံရာမွာေတာ႔ မရုိးသားစြာနဲ႔ဆက္ဆံမယ္႔ စိတ္က ပုိမ်ားမယ္ထင္ပါတယ္....ေနာင္ နွစ္ ၅၀ နွစ္ ၁၀၀ မွာ ဗမာေယာက်ၤားေလးေတြက ပုဆုိးမ၀တ္တတ္ ဗမာ မိန္းကေလးေတြက လုံခ်ည္မ၀တ္တတ္ေတာ႔တဲ႔ ပုံစံမ်ိဳးေတြမ်ိဳးကုိ ဘယ္သူမွၿမင္ေစခ်င္မွာမဟုတ္ပါဘူး...ၿမန္မာ႔ရုိးရာယဥ္ေက်းမွုဆုိတာ ယဥ္ေက်းမွုေက်ာင္းေတြမွာပဲ ရွိတာမဟုတ္ပါဘူး ၿမန္မာလူမ်ိဳးတုိင္းမွာ ထိန္းသိမ္းရမယ္႔တာ၀န္ရွိပါတယ္...ယဥ္ေက်းမွုနဲ႔ဘာသာေပ်ာက္ရင္ လူမ်ိဳးပါေပ်ာက္မည္ဆုိတာကုိ ေရွးယခင္တည္းက ေၿပာဆုိခဲ႔ၾကတယ္...ကၽြနု္ပ္တုိ႔ ၿမန္မာေတြဟာ နုိင္ငံၿခားတုိင္းၿပည္မွ ေကာင္းမြန္တဲ႔အရာေတြကုိအတုယူရမယ္႔အစား မေကာင္းတဲ႔ဓေလ႔စရိုက္၀တ္စားဆင္ယင္မွုမ်ားကုိသာ အတုယူေနတာေတြေတြ႔ေနရတယ္...အထူးသၿဖင္႔ မေကာင္းတဲ႔ ၾကည္႔ရတာ လူၾကီးဆရာမ်ားအတြက္ ၾကည္႔မေကာင္းေအာင္ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီေတြ ၀တ္ေနၾကတာေတြၿမင္ေနရေတာ႔ စိတ္ပ်က္မိေလတယ္...လူမွာအ၀တ္ ေတာင္းမွာအကြတ္ ဆိုတဲ႔အတုိင္း လူတစ္ေယာက္မွာ ၀တ္စားဆင္ယင္မွဳက အေရးၾကီးပါတယ္...လူတစ္ေယာက္ကုိ ခန္႔မွန္းၾကည္႔ရွုရာေတြမွာလည္း ၀တ္စားဆင္ယင္မွုဟာလည္း တစ္ခုအပါ၀င္ပါပဲ...မည္သုိ႔ပင္ဆုိေစကာမွု ကၽြနု္ပ္တုိ႔ ၿမန္မာနုိင္ငံအတြင္း အၿပင္မွာရွိၾကကုန္ေသာ သရုပ္ပ်က္၀တ္စားဆင္ယင္တတ္ေသာ လွ်ပ္ေပၚေလာလီ၀တ္မွ ေခတ္ဆန္တယ္ဆုိတဲ႔ မိန္းကေလးမ်ားအေနနဲ႔ေရာ ၿမန္မာလူမ်ိဳးလို႔ခံယူထားေသးရင္ ၿမန္မာ႔လူမ်ိဳးယဥ္ေက်းမွုနဲ႔ေခတ္ဆန္တာကိုေက်ာ္လြန္ၿပီးမ၀တ္စားေစခ်င္ပါဘူး... ၿမန္မာလူမ်ိဳးဆုိတာ ကမၻာက ဘယ္လိုသတ္မွတ္ေစခ်င္သလဲ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီ၀တ္တတ္တာ ၿမန္မာလူမ်ိဳးလားဆုိတဲ႔ မွတ္ခ်က္ကုိေပးေစခ်င္သလား...ၿမန္မာမိန္းကေလးတုိင္းကုိေၿပာဆုိခ်င္းမဟုတ္ပဲ ေခတ္ေက်ာ္သရုပ္ပ်က္ မိန္းကေလးမ်ားအတြက္သာ ၿဖစ္ပါတယ္...မေကာင္းတဲ႔ စိတ္နဲ႔ေၿပာဆိုခ်င္းမဟုတ္ပဲ ကုိယ္႔လူမ်ိဳးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ၿပဳၿပင္ေစခ်င္တဲ႔အရာေလးတစ္ခုမုိ႔ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီ၀တ္တတ္တဲ႔ မိန္းကေလးေတြအတြက္ ၿမန္မာ႔ရုိးရာခ်ိတ္ထမိန္ေလးေတြကုိ မေပ်ာက္ေအာင္ သတိေပးတာပါ...အခ်ိန္တုိင္း စကတ္တုိ ေဘာင္းဘီတုိကုိပဲ ၀တ္တတ္ၿပီး ဒါေတြကုိပဲ ၀တ္ေနရမွ ေခတ္ဆန္တယ္ ေခတ္မွီတယ္လို႔မ်ားထင္ေနတဲ႔ ဗမာမိန္းကေလးမ်ားအေနနဲ႔ တစ္ေခါက္တစ္ခါေလးၿဖစ္ၿဖစ္ ၿမန္မာ႔ရုိးရာ ၿမန္မာ႔အမ်ိဳးသမီးမ်ားရဲ႔ရုိးရာ၀တ္စားမွုတစ္ခုၿဖစ္တဲ႔ ခ်ိတ္ထမိန္ေလးကုိ ၀တ္စမ္းေစခ်င္ပါတယ္လို႔ ေၿပာခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ....။
တရုတ္ပန္းေလးရဲ႔အလွ
ပန္းေတာင္မွ တရုတ္ပန္းမွလွတာဆုိေတာ႔ ခက္ေတာ႔ခက္ေနၿပီ :)...အသက္ကေတာ႔ ၂၃ ပါ..လူပ်ိဳၾကီးပါ :)...အသက္ ၂၀ ေက်ာ္ရင္ မ်ားေသာအားၿဖင္႔ ခ်စ္သူရည္းစားရွိၾကတာ မ်ားတယ္ဗ်...ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ေပါ႔..မရွိဘူး ...ဒါေပမယ္႔ ကုိယ္ စိတ္၀င္စားေနတဲ႔ ေကာင္မေလးေတာ႔ရွိတာေပါ႔...ခက္တာက ကိုယ္ စိတ္၀င္စားတဲ႔ေကာင္မေလးက ဗမာမဟုတ္ပဲ တရုတ္ၿဖစ္ေနလို႔ပါပဲ...သူက ၿပင္ဦးလြင္မွာ ေနတာပါ...သူ႔ကုိ စေတြ႔တာကေတာ႔ ၿပင္ဦးလြင္မွာ ဘာသာစကားတတ္တုန္းကပါ...ညေနခင္း တစ္ခုမွာ သူငယ္ခ်င္း တစ္စုနဲ႔ လဖၻက္ရည္ဆုိင္မွာ ထုိင္ၿပီးလုိ႔ ၿပန္လာတဲ႔အခ်ိန္မွာ အမွတ္မထင္ပဲ ကၽြန္ေတာ္႔ေရွ႔မွာပဲ သူစီးလာတဲ႔ ဆုိင္ကယ္ကုိ ရပ္ၿပီး တစ္ေယာက္ေယာက္ကုိ ေစာင္႔ေနတဲ႔ပုံစံနဲ႔ ရပ္ေနတယ္...
ပုံစံေလးက ဆံပင္က ပုခုံးေလာက္မွာေပါ႔ အားလုံးကုိ ခ်ထားတယ္...ေလအေ၀ွ႔မွာ သူမရဲ႔ဆံႏြယ္ေလးေတြက ပ်ံ၀ဲလ်က္ေပါ႔...အကၤ်ီေလးက အ၀ါေရာင္လက္ရွည္ေပ်ာ႔ေလး ေဘာင္းဘီကေတာ႔ ရုိးရုိးဂ်င္း ဖိနပ္ကေတာ႔ ေဒါက္မၿမင္႔တၿမင္႔သုိင္းၾကိဳးဖိနပ္ေလးနဲ႔ေပါ႔...သူ႔ရဲ႔ပုံစံက အရမ္းလုိက္ဖက္ေနၿပီး ၾကည္႔လုိ႔အရမ္းေကာင္းေနတယ္...သူမရဲ႔ မ်က္နွာေလးက လုံး၀ Innocent ေလးပါ...ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္ :)...သူ႔ကုိ ၿမင္လုိက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ စီးလာတဲ႔ ၿပိဳင္ဘီးေလးကုိ အလုိလုိရင္းနဲ႔ ဘရိတ္အုပ္ၿပီး ေငးေမာၾကည္႔ေနတာ ဘယ္ေလာက္ထိ ၾကာသြားလည္းမသိပါဘူး သူငယ္ခ်င္းေတြက လွမ္းေအာ္မွပဲ သတိရေတာ႔တယ္...မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကုိ အဲဒီလို အၾကာၾကီး ေငးေမာမၾကည္႔ဘူးပါဘူး...ငယ္ငယ္တည္းကေန အခုအသက္ ၂၃ နွစ္ထိ ဒီလိုခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ႔ ေကာင္မေလးကုိ မေတြ႔ဖူးေသးဘူး...သူက မိန္းကေလးၿဖစ္ေပမယ္႔ အစေနာက္ကလည္း သန္တယ္ဗ်...ကုိယ္ကေတာင္ အရွုံးေပးရတယ္...စကားေၿပာရင္လည္း ေပါက္ကရကလည္း ေတာ္ေတာ္ေၿပာတတ္တယ္...ဒါေပမယ္႔ ကမၻာေပၚမွာ ရွိတဲ႔ အသံမ်ားစြာထဲမွာ သူမရဲ႔အသံေလးက အညင္သာဆုံးလုိ႔ထင္မိပါတယ္ ;)...သူမရဲ႔ အခ်စ္ကုိ ရဖုိ႔အတြက္ ေလယာဥ္အၿမီးကုိဆြဲၿပီး လုိက္ေနပါတယ္...မွီဖုိ႔ သိပ္ေတာ႔ မေ၀းေတာ႔ပါဘူး..မုွံန္၀ါး၀ါးပါပဲ :D...အခ်စ္နဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး အရမ္းခံစားရတဲ႔ ပုံစံကုိလည္း မၾကိဳက္ပါဘူး...ယခုအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူမက မုိင္ေပါင္းအမ်ားၾကီးမွာ ကြာေ၀းေနပါတယ္...သူမနဲ႔ေတြ႔ဖုိဆုိတာ ၂ နွစ္ေလာက္လုိေသးတယ္ေလ... လူဆိုတာ ၂ နွစ္ဆုိတာအေ၀းၾကီးပါ ဒီေန႔နဲ႔ မနက္ၿဖန္ေတာင္ တူခ်င္မွတူတာေလ...ေၿပာင္းလဲမွုေတြ မ်ားေနတဲ႔ အတၱကမၻာေလာကၾကီးမွာ တသက္မက္တည္းယုံၾကည္ထားလို႔မရဘူးေလ...အခုလုိ ေ၀းကြာလြန္းေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ ခ်စ္သူမရွိေသးတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ေက်နပ္နွစ္သက္မိပါတယ္...ဘာေၾကာင္႔လည္းဆုိေတာ႔ ခ်စ္သူရွိတဲ႔သူေတြမ်ားဟာ ခ်စ္သူနဲ႔ေ၀းကြာေနခ်ိန္မွာ သူတုိ႔ေတြရဲ႔ခ်စ္သူမ်ားအေပၚကုိ ယုံၾကည္မွုနည္းလာၾကၿခင္း နဲ႔ သူတုိ႔ေတြရဲ႔ ခ်စ္သူေတြဟာ ကုိယ္မၿမင္နုိင္တဲ႔အေ၀းတစ္ေနရာကေန ေနာက္ထပ္ အခ်စ္သစ္ေတြ ေမြးဖြားေနတာေတြ စတဲ႔ သတင္းကုိ ၾကားရမယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္ထိ သူတုိ႔ေတြ ခံစားရမယ္ဆုိတာ ေတြးၾကည္႔ယုံနဲ႔သိပါတယ္...အဲလုိမ်ိဳးေတြ ကၽြန္ေတာ္ကမခံစားခ်င္ဘူး...အဲဒီေတာ႔ ဘာလုပ္လည္းဆုိေတာ႔ သူ႔ရဲ႔အသံေလးပဲ နားေထာင္ၿဖစ္ပါတယ္...ေ၀းေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ခ်စ္သူၿဖစ္ဖုိ႔ထက္ သူငယ္ခ်င္းလုိပဲ ေနေတာ႔မယ္လို႔ ဆုံးၿဖတ္ထားပါတယ္...ကုိယ္ မရွိတဲ႔အခ်ိန္မွာ ခ်စ္သူေတြရသြားလည္း ဘယ္တတ္နုိင္ပါ႔မလဲ:D...အခ်စ္စစ္မွန္ရင္ တစ္ေန႔ေတာ႔ ဆုံဆည္းမွာပါပဲလုိ႔ ေတြးေနမိပါတယ္... ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးက တုိပါတယ္...သူ႔ကုိ စေတြ႔တာ ၾကာေပမယ္႔ သူနဲ႔စခင္မိတာက ဒီကုိလာခါနီး ၂ ပါတ္အလုိေလာက္မွ သိတာဆုိေတာ႔ အၿပင္မွာ ေတြ႔လုိက္ရတဲ႔ အခ်ိန္က အရမ္းနဲသြားတယ္...အဲဒီေတာ႔ ဒီေရာက္ေတာ႔ မွပဲ ဖုန္းေၿပာရတာေပါ႔... ခဏတာေလးဆုိေပမယ္႔ သူနဲ႔ စကားေၿပာရတဲ႔ အခ်ိန္ေလးေတြဟာ တန္ဖုိးရွိပါတယ္...စားလည္း ဒီစိတ္ သြားလည္း ဒီစိတ္ပုံစံမ်ိဳးေတာ႔ မလုပ္ပါဘူး...သူ႔အကန္႔ေလးေတြနဲ႔ပဲထားပါတယ္...ေလာေလာဆယ္မွာေတာ႔ ကုိယ္႔ဘာသာ လူငယ္သဘာ၀အတုိင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႔ေနတာပဲ ၾကိဳက္ပါတယ္...ေၿပာရရင္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္က ခ်စ္သူၿဖစ္ဖို႔ထိ မလုပ္ေသးေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းလုိပဲေနေနတာဆုိေတာ႔ ေသြးေအးေနတာေပါ႔...ခ်စ္သူမရွိေသးေတာ႔ ပုိၿပီး မလြတ္လပ္ဘူးလား :)...အေ၀းမွာ ခ်စ္သူရွိေနရင္ ခ်စ္သူအတြက္ လြမ္းရတာ နဲ႔ ေဆြးရတာနဲ႔ ရွုပ္မေနဘူးလား...ခ်စ္သူလာတဲ႔အခ်ိန္မွာ အင္တာနက္က မရလုိ႔ တစ္မ်ိဳး အင္တာနက္မေကာင္းလုိ႔ စကားမေၿပာရတဲ႔ ဒုကၡ ခ်စ္သူက စိတ္ေကာက္လုိ႔ စိတ္ဆင္းရဲရတဲ႔ ဒုကၡ ခ်စ္သူက အေနေ၀းေနလုိ႔ ေသြးေအးၿပီး အေနနီးေနတဲ႔ ေနာက္ခ်စ္သူရွာလုိ႔ စိတ္ညစ္ရတဲ႔ဒုကၡ...ခ်စ္သူရွိတဲ႔သူေတြရဲ႔ ဒုကၡေတြကုိ ၾကည္႔ရင္းနဲ႔ အေ၀းကေနေတာ႔ ခ်စ္သူမထားဘူးလို႔ ဆုံးၿဖတ္ထားပါတယ္...ကုိယ္နဲ႔ အနီးကပ္ဆုံးမွာ ရွိေနတဲ႔အခ်ိန္မွပဲ ထားေတာ႔မယ္...ဘာမွ စိတ္မဆင္းရဲရေတာ႔ဘူးေပါ႔...စိတ္ဆင္းရဲရမယ္႔ ဒဏ္ေတြကုိမခံခ်င္လို႔ အခ်စ္အတြက္နဲ႔ဘ၀ကုိ စိတ္အေနွာက္ယွက္ၿဖစ္တာမ်ိဳးကုိလည္း မၾကိဳက္ပါဘူး...ကုိယ္ဆစ္ထုလုိက္တဲ႔ ကုိယ္႔ဘ၀ရဲ႔ပုံစံခြက္က ပုံစံမက်ေသးေသေရြ႔ေတာ႔ အခ်စ္ကုိ ေရွ႔တန္းမထားေသးပါဘူး...လက္ရွိ အေၿခအေနနဲ႔အခ်ိန္ခါအရဆုိရင္ ရည္းစားမထားသင္႔ေသးဘူးလုိ႔ထင္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ႔ေကာင္မေလးကုိ အရိပ္ေရာင္ေလာက္ပဲေၿပာပါတယ္...သူငယ္ခ်င္းလိုပဲ ရင္းရင္းနွီးနီးပဲ ေၿပာဆုိတာေလးကိုပဲ နွစ္သက္မိပါတယ္...ဒီ႔ထက္မပုိေတာ႔ပါဘူးဗ်ာ...ေမာင္နုိင္ကုိ ရဲ႔ အခ်စ္နွလုံးသားၾကီးကေတာ႔ ေမာ္စကုိက နွင္းခဲမ်ားနဲ႔အတူ ေအးခဲ႔ေနပါၿပီဗ်ာ...ကဲ မၾကီး၀ါ ေရ မၿပီးဆုံးေသးတဲ႔ အခ်စ္ပုံၿပင္ေလး အခ်စ္ နိဒါန္း ပုံၿပင္ေလးကုိ ဒီမွာပဲ ၿပီးဆုံးပါၿပီခင္ဗ်ာ... :)
